Tenis Oyuncularında Sakatlıklar ve Rehabilitasyonu | Bölüm 1

Sporcu Sağlığı

TENİS OYUNCULARINDA SAKATLIKLAR VE REHABİLİTASYONU

Tenis dünyada hızla popüler bir spor haline gelmektedir. Sadece ABD’de on milyon civarında kişi tenis oynamaktadır. Teniste en sık gerçekleşen sakatlıklar kas ve  bağlarda meydana gelen sık kullanıma bağlı olan sakatlıklardır. Genç sporcularda sakatlılar daha kısa sürelidir. Özellikle ayak bileği yaralanmaları erkek sporcularda daha sık izlenirken, kadın sporcularda ise diz problemleri daha çok tespit edilmektedir.

Kibler ve Safran tarafından 1996-1998 yılları arasında yürütülen çalışmaya göre 16-18 yaş arası erkek tenisçilerde kadın tenisçilere göre daha çok sakatlık izlenmektedir. Bu arada tenis kortlarının zeminine göre de sakatlıklar farklılık göstermektedir. Örneğin clay denilen toprak kortta oyunlar daha uzun sürmekte ve bu da tenisçinin beslenmesine ve fiziksel kondüsyonuna dikkat etmesini gerektirmektedir. Puanlar da bu kortlarda daha uzun sürede alınmakta, bu durum da dayanıklılığı (endurans) ön plana çıkarmaktadır. Bu tip kortlarda oyun daha çok saha çizgisine yakın oynanmakta bu durum da tensiçilerde iyi yanal hareket gereksinimini doğurmaktadır. Topun yüksek sıçraması da sakatlık riskini artırmaktadır. Vücudun dönüş gücünün de iyi olması şarttır. Toprak kortlarda en çok izlenen sakatlıklar omuz, dirsek, el bileği, karın ve bacak bölgelerini kapsamaktadır. Çim kortta ise top daha alçaktan sektiği için tenis oyuncusunun iyi esnekliğe sahip olması gerekir. Toplar kısa düştüğü için sporcuda reaksiyon zamanı yüksek ve el göz koordinasyonunun da gelişmiş olması gerekir. Daha yüksek düzeyde denge gereksinimleri ön plana çıkmakta ve yer tepkime kuvvetlerinin değişmesiyle kas iskelet yaralanma riski artmaktadır. Bu kortlarda daha sık oynayan sporcularda ise bel, hamstring kasları, kasık, kalça bölgelerinde daha sık sakatlık izlenmektedir. Beton ya da kauçuk gibi daha sert zeminlerde oynayan sporcularda ise zorluk derecesi yükseldiği için eklemlerde sakatlık riski artmaktadır. Fiziksel olarak adaptasyonu yüksek ve iyi atletik performans sergileyebilen oyunculara uygundur. Bu kortlarda ise omuz, bel, diz ve baldır bölgesinde sakatlıklar fazladır. Şimdi bölgelere göre sakatlık oranlarına daha yakından bakalım.

Omuz Sakatlıkları

Tenis sporunun tekrarlayıcı hareketlerden oluşması nedeniyle rotator manşon yaralanmalarına sık rastlanmaktadır. Lehman’ın bir çalışmasına göre yaşları 12 ila 19 arasındaki 270 tenis sporcusunun % 27’sinde omuz ağrısı tespit edilmiştir. Orta yaşa ilerlendiğinde bu ağrı oranı % 50’yi bulmaktadır. Özellikle raket sporları omuz eklemine tekrarlayıcı ve yüksek hızlı stres yüklemektedir. Bu da omuz ekleminin gevşemesiyle sonuçlanabilir. Bazı ileri yaştaki sporcularda ise omuz ekleminde gevşeme izlenmeden sıkışma (impingement) ortaya çıkabilir. Bu omuz eklemindeki sıkışma rotator manşonda yırtık oluşmasına yol açabilir.

 

Paylaşın:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir